![[arman+nameh.jpg]](http://1.bp.blogspot.com/_vgAIOAPnjSA/Sr59BnSOqaI/AAAAAAAAAAc/YlPqGtMfKAg/s1600/arman%2Bnameh.jpg)
فریدالدین عطار
فریدالدّین ابوحامد محمّد عطّار نیشابوری یکی ازعارفان و شاعران بلندنام ادبیّات فارسی در اواخر سدهٔ ششم و اوایل سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۱۳ هجری مطابق با ۱۱۱۹ میلادی درروستای زروند بخش کدکن تربت حیدریه در نزدیکی نیشابور دیده به جهان گشود (مقدّمهٔ The Ilahi-Nama.) نام او «محمّد»، لقبش «فرید الدّین» و کنیهاش «ابوحامد» بود و در شعرهایش بیشتر عطّار و گاهی نیز فرید تخلص کردهاست. نام پدر عطّار ابراهیم (با کنیهٔ ابوبکر) و نام مادرش رابعه بود. پدرش از اهالی زروند کدکن(شهری تاریخی با قدمتی هزارساله درصد وسی کیلومتری جنوب مشهد مقدس و65کیلومتری شمال غربی شهرستان تربت حیدریه) در اطراف نیشابور خراسان بود. فرید الدّین در سال ۵۱۳ هجری در نیشابور متولد شد، و در سال ۵۴۸ به علّت حمله قوم مغول مانند بسیاری از اهالی نیشابور به شهر شادیاخ مهاجرت کرد. وی با ثروتی که همراه داشته داروخانهای را در آن شهر بنا نهاد که در آن بیماران را معالجه میکرد و در همان محل تعلیمات طبابت، داروسازی و عرفان را از شیخ مجدالدّین بغدادی فرا گرفت. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبهای بالا برخوردار بودهاست؛ چنانکه مولوی درباره او میفرماید: درباره به پشت پازدن عطار به اموال دنیوی و راه زهد، گوشه گیری و تقوی را پیش گرفتن وی حکایات زیادی گفته شدهاست. ولی چیزی که معلوم است این است که عطار پس از این قضیه مرید شیخ رکن الدین اکاف نیشابوری میگردد و تا پایان عمر (حدود ۷۰ سال) با بسیاری از عارفان زمان خویش همصحبت گشته و به گردآوری حکایات صوفیه و اهل سلوک پرداختهاست. و بنا بر روایتی وی بیش از ۱۸۰ اثر مختلف به جای گذاشته که حدود ۴۰ عدد از آنان به شعر و مابقی نثر است. عطار در سال ۶۱۸ یا ۶۱۹ و یا ۶۲۶ در حملهٔ مغولان شهید گشت. نام برخی از آثار به جا مانده ازعطار بدین شرح است:
شرح حال عطار بزبان انگلیسی :English version
هفت شهر عشق راعطار گشت
ماهنوز اندر خم یک کوچهایم
نمونهٔ اشعار
جانا، حدیث حسنت، در داستان نگنجد
رمزی ز راز عشقت، در صد زبان نگنجد
سودای زلف و خالت، در هر خیال ناید
اندیشهٔ وصالت، جز در گمان نگنجد
هرگز نشان ندادند، از کوی تو کسی را
زیرا که راه کویت، اندر نشان نگنجد
آهی که عاشقانت، از حلق جان برآرند
هم در زمان نیاید، هم در مکان نگنجد
آنجا که عاشقانت، یک دم حضور یابند
دل در حساب ناید، جان در میان نگنجد
اندر ضمیر دلها، گنجی نهان نهادی
از دل اگر برآید، در آسمان نگنجد
عطّار وصف عشقت، چون در عبارت آرد
زیرا که وصف عشقت، اندر بیان نگنجد
آفرین جانآفرین پاک را
آن که جان بخشید و ایمان خاک را آثار
Farid Al-Din Attar
Attar est l'un les plus célèbres de poèts mystiques de l'Iran. Ses travaux étaient l'inspiration de Rumi et beaucoup d'autres poèts mystiques. Attar, avec Sanaie étaient deux des plus grandes influences sur Rumi dans ses vues de Sufi. Rumi a mentionné les deux avec l'estime la plus élevée plusieurs fois dans sa poésie. Rumi félicite Attar en tant que tel
sept vallées d'Attar d'amour
Asrar Nameh (livre des secrets) au sujet des idées de Sufi. C'est le travail que le Shaykh âgé a donné l'Al-Vacarme Rumi de Maulana Jalal quand la famille de Rumi est restée à Nishapur sur le chemin de Konya, Turquie
