گلهای رنگارنگ

سپاس داریم ارزش های انسانی را

به شهر طلایی ارزوهایم رسیده ام

به شهر شوق و شور

نور و غرور

شعر و سرور

در آغوش میکشم مام وطن را

بوی خوش آشنایی

نوازش میدهد مشامم را

چون عطر یاسهای سپید

در  کوچه  باغهای خاطرات کودکیم

و غربت من رنگ میبازد

افسوس

از میان ترافیک انبوه

در فضایی سنگین و دود آلود

عبور میکنم

صف های طویل بنزین

  چشمانم را خیره میسازد

با خود زمزمه میکنم

عجب صبری

این مردمان خونگرم و مهربان

چرا بدینگونه میزیند؟

در تاکسی بودم

مسافری نان گرم با لبخند ی گرم 

به من تعارف کرد

خواستم پرداخت کنم

راننده با گرمی تعارف کرد

از عابری ادرسی را پرسیدم

تا مقصد مرا همراهی کرد

پاس داریم ارزش ها ی زیبا انسانی را

در ورای نا انسانیها و نا بسامانیها