کودکان همه ی کشورها

ای کودکان همه ی کشورها

دستان ستم دیده ی خود را بگشایید
بیافشانید تخم عشق را
و بیافرینید زندگی را
ای کودکان همه ی کشورها، از همه ی رنگها
در دلهای شماست کلید خوشبختی ها

در دستان شما خواهد بود
 فردازمین ما

برای خروج از شبها

و آرزو برای دیدار روشنایی

درچشمان شماست که زنده است به زندگانی
بخشکانید اشکهایتان را
زمین بگذارید اسلحه را
و بسازید بهشت جاودان را

بیاندیشیم به گذشته ی اجدادمان
و به قول هایی که هرگز به ان وفا نکردند

حقیقت، دوست داشتن بدون مرز است

و هر روز بیشتر از دیروز
زیرا که خرد و پرمایگی را
یک آدرس بیش نیست: بهشت

آه غم من
شیرین باش
نزدیک تر بیا
مگذار سرگردان شوم
در باران قضاوت ها
در قلب خستگی روانی
 هجوم غمها

شیر ین باش آه غم من
و خود را به من
 نزدیکترو نزدیکتر ساز
مگذار قلبم، قدم بردارد
در لرزش های شک
در طوفان هویت

سحر انگیز باش آّه غم من
و بگذار تو را  رام کنم
در حرم هنرم
خنده نور فشانی میکند
ونوازش میکند
گل سرخ مرا، هنر مرا
و برگ برگ میکند
 گل سرخ مرا
هویت مرا

   ترجمه ی اثری از دوست عزیز کاترین شاعر فرانسوی